ဦးဘတုတ် | အောစာအုပ် PDF

အပြီးဖတ်မယ်

ဦးဘတုတ်အရမ်းကိုသိချင်နေသည်။
အပြင်ကိုတော့ထွက်မကြည့်ရဲ။
မတော်တဆ တယောက်ယောက်တွေ့သွား လျှင်သူ့ရဲ့ လူကြီး လူကောင်း ဂုဏ်အင်ကိုထိပါးနှိုင်သည်။
ထရံပေါ်မှာ အပေါက်လေး ရှိလို ရှိညား ရှာကြည့် သော်လည်း ဘာအပေါက်မှမတွေ့။
ထိုကြောင့်အမြင်အာရုံကို မရဘဲ အကြား အာရုံဖြင့်သာ မှန်းဆရတော့သည်။
သူ့အိမ်မှာ ငှါးနေသည့် ကျောင်းဆရာ လင်မယားတို့ အခန်းက ခပ်အုပ်အုပ်ပြောနေသော အသံတွေ
ကြားနေရသည်။
ကျောင်းဆရာက အသက်လေးဆယ်နီးပါး ရှိပြီ။
တပည့်မကိုယူထားတာဆိုတော့သူတို့ လင်မယား အသက်ချင်း တော်တော်ကွာသည်။
သူ့မိန်းမ ခင်ချိုကြည်က နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်လောက်ဘဲ ရှိဦး မည်။
အသားဖြူဖြူ ခပ်တောင့်တောင့်အမျိုးအစားထဲက ဖြစ်သည်။
လမ်းလျှောက်လျှင်တင်သားတွေကိုဆတ်ကနဲ တုန်သွားအောင်လျှောက်တတ်သည်။
သမီးအရွယ်လောက်မက မြေးလောက်အရွယ်ဖြစ်နေပေမဲ့ဖိုမ သဘာ၀ ဆိုတော့ဦးဘတုတ်ရင်ခုံမိတာကို
အပြစ်ရယ်လို့ မဆိုနှိုင်ပေ။
““ ဟင့်အင်း . . သမီးကြောက်တယ် မကိုင်ရဲဘူး . . . ””
““ ရှူး .. တိုးတိုး . . . ””
ကျောင်း ဆရာရဲ့ သတိပေးသံနဲ့ အတူတဖက်ခန်းက တိတ်ဆိတ်သွား ပြန်သည်။
ဦးဘတုတ်ရင်တွေ ဒိုင်းကနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ကြားရတဲ့အသံက ကျောင်းဆရာရဲ့ မိန်းမ အသံမဟုတ်။ ခင်ချိုကြည့် အသံကိုဦးဘတုတ်ကောင်းကောင်း
သိသည်။
အခု ကောင်မလေးက အသက်လဲ အများကြီး ပိုငယ်မည့် ပုံ ပေါက်သည်။
ကျောင်းဆရာက ခြံခုန်ဘူးသည့်နွား ဖြစ်ကြောင်း ဦးဘတုတ်နားစွန်နားဖျား ကြားဘူးသည်။
သူ့မှာ ခင်ချိုကြည့် အရင်၊ မိန်းမ အကြီး ရှိသည်။ ကလေးတွေလဲ ရှိသည်။

သားကြီး မယားကြီး ရှိနေရက်ကနေ အိမ်မှာ ကျူရှင်လာတက်သည့် ခင်ချိုကြည်နဲ့ ညိစွန်းပြီး
သုတ်ပြေးလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ခင်ချိုကြည်ကလဲ ခင်ချိုကြည်ဘဲလေ။
ဦးဘတုတ်ကိုယ်တိုင် ကြုံဘူးတော့ခက်ကဲကဲ ခပ်ထထ အမျိုးအစား မှန်း သိသည်။
ပြီးခဲ့တဲ့လက နောက်ထပ်တနှစ်စာ အိမ်ခန်းငှါးခ စာမချုပ်ခင်လေး အိမ်လခ လျှော့ပေးဖို့ သူ့ ကို
လာပြောဘူးသည်။
မိန်းမတို့ ၏ လက်နက်အကုန်ထုတ်သုံးပြီး ဖျားယောင်း လာခြင်း ဖြစ်သည်။
အိမ်က အဖွါးကြီး မရှိတဲ့အချိန်ကိုမှရွေးလာပြီး ဈေးလာဆစ်သည်။
အရင်က “ အဘ ” လို့ ခေါ်ရာက “ ဘ” လို့ ခေါ်သည်။
ခင်ချိုကြည်လာတုန်းက ဦးဘတုတ် ဧည့်ခန်းထဲက လက်တန်း မပါသော ပက်လက်ကုလားထိုင်
ပေါ်ထိုင်နေမိတာ ကံကောင်းသည်။
မတ်တတ်သာ ဆိုပါက အသက်ကြီးလို့ မခိုင်တဲ့သူ့ဒူးမျိုးနဲ့ဆို ခွေကနဲ လဲကျသွားလောက်သည်။
သူ့ဘေးနား ကြမ်းပေါ်မှာ ပဆစ်တုတ်လေး ထိုင်ပြီး အိမ်လခ လျော့ပေးဖို့ ပြောနေပုံကတော့အိမ်က
အဖွါးကြီးသာ မြင်လျှင်ချက်ချင်း နှင်ထုတ်ခံရမည့်ပုံ။
“ လုပ်ပါ . . ဘ ရဲ့ . . ”
ဆိုပြီး ချွဲချွဲလေးပြောရင်း သူ့ ပေါင်ကို ပွတ်လိုက်တော့ ထောင်ထလာတဲ့ငနဲကိုလူသိရှင်ကြား မဖြစ်ရ အောင်
ပေါင်နှစ်ခုကြား အတင်း ညှပ်ပြီး ထိန်းထားခဲ့ရဘူးလေသည်။
အပျိုနုနု ငယ်ငယ်လေးကိုရထားပေမဲ့ကလေးတယောက်ရပြီးပြီဆိုတော့ကျောင်းဆရာ ညည်းငွေ့စ ပြုပြီ
ထင်သည်။
ဒါကြောင့်နောက်ထပ်တပည့်မလေး တယောက်ကို ကြံနေတာ ဖြစ်နှိုင်သည်။
ခင်ချိုကြည်လိုအပျံအနံ့ လေးမို့ ကျောင်းဆရာ သိက္ခာလျော တာကိုတော့ခွင့်လွှတ်မယ်ဆို ခွင့်လွှတ်လို့
ရသည်။
ဒါပေမဲ့အခု ကောင်မလေးလိုဥမမယ်စာ မမြောက်လေးကိုအနိုင်အထက်လုပ်တာမျိုးကိုတော့ဦးဘတုတ်
မနှစ်မျို့ချေ။
အခုဟာက ကောင်မလေးက ပါတာ မဟုတ်ဘဲ ကျောင်းစရာက အတင်း ဖျားယောင်း နေပုံရသည်။
ကြားရတဲ့စကား အရ ကောင်မလေးကိုအတင်း ကိုင်ခိုင်း နေပုံ၇သည်။
ဘာကိုကိုင်ခိုင်းတာလဲ ကတော့သိပ်တွေးနေစရာ မလို။

နားစွင့်ရင်း မီးဖိုခန်းဖက်ကိုကူးလာလိုက်သည်။
အိပ်ခန်းဖက်ထရံက သစ်သားထရံဆိုတော့အသံပိုလုံသည်။
မီးဖိုကတော့ဝါးထရံသာ ကာထားသည်။
ဝါး ထရံပေမဲ့အပေါက်မရှိ။
သူပဲ စေတနာတွေ ပိုပြီး ကျောင်းဆရာတို့ လင်မယား အိမ်ငှါး ခါစက ဆေးသုတ်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ယက်ထားတဲ့ဝါးကပ်ကြားထဲ ဆေးဝင်နေတော့အပေါက်တွေက ပိတ်ကုန်သည်။
“ အကြီးကြီးဘဲ နော်. . . သမီး တခါမှ ...... . . ”
အသံတချက်ထွက်လာပြီး ကောင်မလေးက သတိရသွားဟန်ဖြင့်နောက်ပိုင်းကိုတိုးလိုက်သဖြင့်ဆုံးအောင်
မကြား လိုက်ရ။
အဆုံးထိမကြားပေမဲ့ဒီအရွယ်ရောက်မှတော့ဦးဘတုတ်ဖြေ့ တွေးတတ်ပါတယ်လေ . . .
အကဲပါလာသော ကောင်မလေးကို ချဉ်လာသည်။
ခုခေတ်ကလေးတွေ အင်တာနက်တို့ ဗီဒီယိုတို့ ကနေ အတတ်ကောင်းတွေ တတ်နေပုံရသည်။
ဒန့်ကျွဲပင်ပုခက်လွှဲမဲ့ခေတ်တော့ရောက်နေပြီဟု တွေးမိရင်း . .
ပြောနေပုံက အကြီးကြီးကိုတခါမှမမြင်ဖူးဘူးတဲ့လေ
““လီး မြင်ဖူးရအောင်. . . ညည်းကိုညည်း ဘယ်အရွယ်ထင်နေလို့လဲ . . ”
ဦးဘတုတ်အော်ပြောလိုက်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။
ခုနက သနားမိတဲ့စိတ်လေးပင်ပျောက်သွားသည်။
မီးဖို ပြူတင်းပေါက်ကနေ အသာကဲပြီး ခြံထောင့်တွင်ရေချိုး နေသော အဖွါးကြီးကိုတချက်လှမ်းကြည့်
လိုက်သည်။ သူ့မိန်းမက ရေချိုးလျှင်ကြာတတ်သည်။ ခုမှစချိုးတာ ဆိုတော့သူချောင်းနားထောင်ဖို့
အချိန်ကောင်းကောင်း ရလေသည်။
“ ညည်း ရေ သေခြာ ဆေးထားရဲ့လား . . . ”
ကျောင်းဆရာရဲ့ အသံထွက်လာပြီး သတိရဟန်ဖြင့် ပြန်တိုးသွားသည်။
“ ဆေးထားပါတယ်ဆရာရဲ့ ကြည့် ကြည့် လေ . . ”

ကောင်မလေး လေသံပြောင်း လာသည်။
အတော်ကိုတတ်နှိုင်တဲ့ကျောင်း ဆရာဘဲ ဟု စိတ်ထဲ တွေးမိသည်။
ကောင်မလေးကလဲ အတင့်ရဲလွန်းသည်။
“ ဆရာ ကြည့် ကြည့် လေ . . ”
တဲ့. . .
နင့်အကောင်က ကြည့်ရုံကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး . . . အပေါ်က တက်ထောင်းမှာ . . .
ဦးဘတုတ်စိတ်ထဲ အတော်အောင့်လာပြီ။
ကြည့် ရတာ အချစ်နဲ့ စတဲ့ဇာတ်လမ်းတော့ဟုတ်ပုံ မပေါ်။
ဆရာ ဆိုတဲ့အရှိန်နဲ့ အနိုင်အထက်များ လုပ်နေတာလား? လို့ တွေးမိသည်။
ဒါပေမဲ့အခုတော့ကောင်မလေး စိတ်ပါလာပုံရသည်။
ဒီအရွယ်လေးတွေ ဆိုတာ စိတ်ကစား တတ်တဲ့အရွယ်မျိုးကိုး . . .
စိတ်ပြောင်းစိတ်လွဲ မြန်မှာပေါ့။
“ လှုပ်နေတယ်. . . ခစ်ခစ်”
နောက်ဆုံး တခစ်ခစ်ရယ်သံကိုတောင်ကြားဖြစ်အောင်ကြားလိုက်သေးသည်။
အသံကြားရတာနဲ့ ဦးဘတုတ်ကနာမညိမ်ဖြစ်လာသည်။
“ ထရံမှာ အပေါက်လေး တခုလောက်ဖေါက်ထားရရင်ကောင်းမယ်” လို့ မကြံကောင်း မစည်ရာ
တွေးမိလိုက်လေသည်။
ဦးဘတုတ်ဝေခွဲ မရ။
သူ့ အိမ်မှာ ဒီလို မလျှော်မကန်ဖြစ်နေတာကို ခွင့်ပြုသင့်သလား ?
ဒါက ကျောင်းဆရာရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စဘဲ လေ . . .
ပြဿနာ တက်လာရင်လဲ သူ့ဟာသူရှင်းပေါ့၊ ကောင်မလေးက အသက်မပြည့်လို့ ထောင်တန်းကျတော့လဲ
သူတို့မိသားစုကိစ္စဘဲ။
အဲ့ဒီအခါမယ်အိမ်လခ ပေးနှိုင်သေးရင်ဆက်နေ၊
မပေးနှိုင်ရင်ဆင်းကြပေါ့လေ။
ဒါပေမဲ့လူမမယ်လေး ဘ၀ ပျက်သွားမှာကိုတော့ရင်ထဲမှာ မကောင်း။

ဒီအသက်ဒီအရွယ်လေးက အိမ်ထောင်ပြုရ လောက်သော အရွယ်မဟုတ်သေးတော့ဒီကောင်တရားဝင်
လက်ထပ်ယူမှာ မဟုတ်။
ဒါဆိုရင်ဘာသဘောလဲ . . .
သူငယ်မလေးကိုမယူဘဲ ခြေတော်တင်မဲ့သဘောဘဲ ပေါ့. . .
. . .
. . . .
“ ဆရာ .. . မရဘူး . . .မဝင်တော့ဘူး .. . ”
“ ရပါတယ်. . ဖိချလိုက်.. . ”
အသံကျိုးကျိုးကျွတ်ကျွတ်တွေ ကြားနေရသည်။
“ ဘာကြောက်နေတာလဲ . . ဖိချလိုက်လေဟာ. . ”
“ အား ... နာတယ်. . နာတယ်. . ”
ကျောင်း ဆရာရဲ့ စိတ်မရှည်သံစကား အဆုံးမှာ ကောင်မလေးရဲ့ အော်သံပါ ထွက်လာသည်။
“ ဟာ . . သွေးတွေ . . သွေးတွေ . . အီး . . ဟီး . .ဟီး း . ဟီး .. ”
“ရှူး . . တိုးတိုး . . တိုးတိုး . . ”
ဦးဘတုတ်ဘယ်လိုမှသီးမခံနှိုင်တော့။ ဒေါသတွေ ထောင်းကနဲ ထသွားသည်။
ဒီလောက်လူမဆန်တာမျိုးကိုတော့ဘယ်လိုမှလှစ်လျူ ရှု ပြီး ကြည့်မနေနှိုင်။
ပုဆိုးကိုတိုတို ပြင်ဝတ်လိုက်ပြီး နောက်ဖေးဖက်ကိုထွက်လိုက်သည်။
ကောင်မလေးအော်သံက အတော်ကျယ်သွားသည်ထင်သည်။ ရေချိုးနေတဲ့ အဖွါးကြီးတောင်ရေဖလားကြီး
လက်ထဲ ကိုင်ရင်း ဘိုသီဖတ်သီပြေးလာနေသည်။
“ ကိုဘတုတ်. . . ဘာဖြစ်တာလဲ . . . ”
“ ကျောင်း ဆရာကွ . . ကျောင်းဆရာ . . တော်တော်လူမဆန်တာ . . တောက်”
ကျောင်းဆရာအခန်းရဲ့ မီးဖိုတံခါးကိုဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။
ဒေါသ အရှိန်ကြောင့်အားတွေ ဘယ်က ရလာသည်မသိ။

အထဲက ထိုးထား သော တံခါးဂျက်ပါ ပြုတ်ထွက်လာသည်။
ဦးဘတုတ်တံခါးရိုက်ချိုးပြီး ဝင်လာတာတွေ့တော့ပုဆိုးကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့ မပြီး ကုန်းကုန်း ကွကွ ကြီး
ဖြစ်နေသော ကျောင်းဆရာ အံ့သြ သွားသည်။
“ ဟာ . . ဦးလေး . . .”
“ ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ ကျောင်း ဆရာ . . ”
မီးဖိုထဲ ကြည့်လိုက်တော့၁၀ နှစ်ဝန်းကျင်အရွယ်ကောင်မလေး က အခန်းထောင့်မှာ မတ်တပ်လေး ရပ်ပြီး ငို
နေသည်။
သူဝတ်ထားတဲ့စကပ်လေးမှာ သွေးတွေ ပေနေသည်။
အိပ်ခန်းထဲက ကျောင်းဆရာရဲ့ ကလေးလေးက စူးစူး ဝါးဝါး အော်ငို နေသည်။ တအိမ်လုံး ငရဲ ပွက်သလိုပင်။
“ ကိုဘတုတ်. . ကိုဘတုတ်. . . ဘာဖြစ်ကြတာလဲ ”
“ မောင်သက်နိုင်ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ . . . ”
အဖွါးကြီးက နား မလည်ဟန်ဖြင့်နှစ်ယောက်လုံးကိုတဆက်တည်း မေးလိုက်သည်။
“ ကြောက်တယ်. . သမီး ကြောက်တယ်. . . ဆရာ လုပ်ပါဦး . . . ”
ဦးဘတုတ်တို့ လှမ်းကြည့် လိုက်တော့ကောင်မလေး ရှေ့မှာ ကဏန်း တကောင်က လက်မ တထောင်ထောင်
လုပ်နေသည်။
အကြီးကြီး မှတကဲ့ကိုအကြီးကြီး . . . ဒီလောက်ကြီးတဲ့ကဏန်း ဦးဘတုတ်တခါမှမမြင်ဘူး . .
တခြား ကဏန်းတွေ ကလဲ ကြမ်းပေါ်မှာ ပြေးလွှား နေသည်။
ကျောင်းဆရာသည်ကောင်မလေးကိုပွေ့ချီလိုက်ပြီး ထမင်းစား စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။
“ ဒီမှာနေ . . . နင့်ကဏန်းက စားပွဲပေါ် မလာဘူး”
ကျောင်းဆရာ စိတ်ညစ်နေပုံရသည်။

“ဒီကလေးမလေးက ဘယ်သူတုန်း . . ”
“သူက ကြည်လေး ညီမ ဦးလေး ”
“ ဆရာ . . . သမီး လက်ကို ကြည့်ပေးပါဦး . . ကဏန်း ကိုက်တာ နာနေတယ်. . ”
“ ကဏန်း ညှပ်တာပါ ဟာ . . နင်ကလဲ . . . ”
“ ဘယ်လို ဖြစ်ကြတာတုန်း . . . ”
ဦးဘတုတ်မိန်းမက အခြေအနေကိုဝင်မေးသည်။
“ ဒိနေ့ . . ကြည်လေး မွေးနေ့ အဒေါ် ရ . . သူက ကဏန်းကြိုက်တော့အလုပ်က ပြန်လာရင်
စားရအောင်ချက်မလို့၊ ကလေးအိပ်နေလို့ အသံတောင်မထွက်ရဲပါဘူး ဦးလေးရာ. . အိုးနဲ့ မဆန့်တော့
မရရအောင်ထည့်နေတုန်း ဒီကောင်မလေးလက်ကိုကဏန်း ညှပ်လိုက်တာ . . .
. . . ခုတော့အစီအစဉ်တွေ ပျက်ပါပြီဦးလေး ရာ . . . . ”

== ပြီးပါပြီ==