အမြည်းဖတ်မယ်
မှန်ထဲမှာ ပေါ်နေသော မိမိရုပ်သွင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း မြင့်မြင့်ကြည်စိတ်ထဲ အတော်ကလေး ကျေနပ်
သွားမိသည်။ အသက်သုံးဆယ် ကျော်ပြီ ဖြစ်သည့်တိုင်အောင်တင်းတင်း ရင်းရင်း ကြော့ရှင်း လှပကာ တောင့်တင်း
ဖွံ့ထွား ၍ ငွားငွား စွင့်စွင့်ပွင့်လန်းနေဆဲ ဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအဆစ် ပြေပြစ်ကျနမှုက မြင်သူတကာ ငေးရ
လောက်သည်အထိသူမ၏ ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသော အလှဂုဏ်ရည်ကိုထုတ်လှစ် ဖော်ကျူး ပြသလျှက်ရှိပေသည်။
မြင့်မြင့်ကြည်အပျိုတော့မဟုတ်။ အိမ်ထောင်ရက်သား တစ်ကြိမ်ကျခဲ့ဖူးသည်။ သူမ အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ်
တွင်မိဘ သဘောတူသူ တစ်ဦးနှင့်ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခဲ့ရပြီး တစ်နှစ်ကျော်လောက်သာ ပေါင်းကာ သဘောချင်း
မမျှ၍ ကွဲခဲ့ကြရသည်။
အိမ်ထောင်ဖက်မှာ နယ်မြို့တစ်မြို့မှ ဖြစ်ပြီး သူမက ရန်ကုန်သူပီပီ အစားအသောက် အနေအထိုင်ကအစ
ဓလေ့ စရိုက်ချင်း ကွာခြားပြီး သူက မြို့မှာ မနေနိုင်သလို ကိုယ်ကလည်း တောမှာ မပျော်ပိုက် ဖြစ်လာခဲ့ကြရာက
အိမ်ထောင်ရေးရော အလုပ်အကိုင်မှာပါ မပြေမလည်ထိလွယ်ရှလွယ် ဖြစ်လာကြပြီး စိတ်အလိုမကျမှုများလာသည်
နှင့်အမျှ နှစ်ဦး သဘောတူအပြီးအပိုင်ကွာရှင်းပြတ်စဲ လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။
နဂိုကပင် ချစ်ခင် နှစ်သက်၍ ယူခဲ့ကြသူတွေ မဟုတ်ကြသဖြင့်ဘာမှလည်း ထွေထွေထူးထူး ဖြစ်ပေါ်ခံစား
ခဲ့ရခြင်းမျိုး မရှိပါချေ။
မြင့်မြင့်ကြည်အဖို့ မိမိအပျိုရည်ပျက်ခဲ့ရခြင်းသာ အဖတ်တင်ခဲ့ပါသည်။ မိဘတွေကလည်း သူတို့ စီစဉ်မှု
ညံ့ဖျင်းလွန်း၍ ဟုဆိုကာ သမီး ဖြစ်သူကို နောက်ထပ်မဖြစ်မနေ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ထပ်မံ၍ ဖိအားပေး တိုက်တွန်း မနေ
တော့ဘဲ ပျော်သလိုသာ နေဆိုပြီး လွှတ်ပေးထားခဲ့သည်။ မြင့်မြင့်ကြည်ကလည်း နဂိုကတည်းက အနေအထိုင်
ဟော့ဟော့ရမ်းရမ်း ရှိသူတစ်ယောက်မဟုတ်ချေ။
အိမ်ထောင်ရက်သား တစ်ကြိမ်ကျခဲ့ဖူးတာမို့ ယောက်ျားသနာတွေနှင့်ဘယ်နည်း ဘယ်ပုံကာမ ဆက်ဆံရမလဲ
ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင်ကျကျနန သိနားလည်ခွင့်ရခဲ့သူပီပီတစ်ခါတစ်ရံညအိပ်ယာဝင်ချိန်တွေမှာ အိပ်စက်မပျော်နိုင်
ဘဲ သူမ အသွေးအသား တောင့်တမှု အလိုအရ လီးဆာသည့် ဝေဒနာ ခံစားရတာက လွဲလို့ အခြား ပြဿနာ
တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။
သူမမှာ မိသားစု ဦးရေ နည်းပါးသည်။ မြင့်မြင့်ကြည်၏ ဖခင်မှာ လေသင်ဓုန်း ဖြတ်၍ ဆုံးပါး သွားခဲ့ပြီး မိခင်
ဖြစ်သူရယ်သူမ အထက်က အစ်မ တစ်ယောက်ရယ်သာ အိမ်မှာ ရှိကြသည်။ အစ်ကို အကြီးဆုံးကမူ စောစီးစွာ
အိမ်ထောင်ကျပြီး ကရင်ပြည်နယ်ဘားအံမြို့ဖက်မှာ အခြေချ နေထိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
မြင့်မြင့်ကြည်၏ အစ်မ ခင်သန်းရီမှာ အပျိုကြီး ဖြစ်ပြီး အိမ်မှာပင်အဝတ်အထည်ဆိုင်ဖွင့်ထားကာ သူမကပင်
ဦးဆောင်၍ စီးပွား ဖွေရှာနေသူ ဖြစ်ပါသည်။ မြင့်မြင့်ကြည်က အစိုးရရုံး တစ်ရုံးမှာ အကြီးတန်း စာရေး အဆင့်အထိ
အလုပ်ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး လေးနှစ်ကျော်လောက်အကြာမှာ အထက်လူကြီးများနှင့်အဆင်မပြေ ဖြစ်ရာကနေ
အလုပ်မှအပြီး ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အိမ်မှာပဲ အစ်မကိုဝိုင်းကူလိုက်အမေကိုတစ်လှည့် ပြုစုလိုက်ကုန်ပစ္စည်း ဝယ်စရာရှိလျှင်အစ်မကိုယ်စား သူမ
ကိုယ်တိုင် ဈေးထဲက အထည်ဆိုင်ကြီးတွေဆီမှာ သွားရောက်ဝယ်ယူပေးလိုက်နှင့် ပေါ့ပါး လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်နေသူ
တစ်ယောက်ပင်။
မြင့်မြင့်ကြည် ယောက်ျားသနာတွေနှင့်ပတ်သက်ခြင်း မရှိဘဲ တအားကိုကင်းကင်းရှင်းရှင်းကြီး နေထိုင်သူတော့
မဟုတ်ပါ။ သူမ တစ်ယောက်က လွဲ၍ လူတကာ မသိနိုင်သော လျှို့ဝှက်သည်းဖိုအချစ်ဇာတ်လမ်း တချို့တလေ တော့
လည်း ရှိသည်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒီနေ့လည်း သူမမှာ ချိန်းဆိုထားသူတစ်ယောက်ရှိနေသည်။ မြင့်မြင့်ကြည်လက်ထဲက နာရီကိုငုံ့ကြည့်လိုက်
သည်။
မနက်၁၀ နာရီ၁၅ မိနစ်ရှိပြီ။
သူမတို့ရပ်ကွက်ထဲမှ ကောင်လေး တစ်ယောက်နှင့်၁၀ နာရီခွဲ တိတိမှာ တွေ့ဖို့ချိန်းထားသည်။
အစ်မ ဖြစ်သူထံမှ ဝယ်ခြမ်းစရာ ပစ္စည်းစာရင်းနှင့် ငွေကို လက်ခံ ရယူပြီး အဝတ်အစား သပ်သပ်ရပ်ရပ်
ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်၍ မှန်ရှေ့မှာ ကိုယ်လုံးလေးကို တစ်ပတ် ပတ်၍ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အိမ်ကနေ
ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။
လမ်းထိပ်သို့ အရောက်တွင်တက္ကစီတစ်စီး ငှားပြီး ကားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မောင်းလာစေခဲ့သည်။ တစ်လမ်း
ကျော်ရှိအအေးဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှေ့မှာ ရပ်စောင့်နေသော ကောင်လေး တစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရာ ကားကို ရပ်ခိုင်း
လိုက်ပြီး ရှေ့ခန်းမှာ ဝင်ရောက်ထိုင်စေလိုက်သည်။
ကားလေးက မြို့ထဲဖက်ကို ဦးတည်ပြီး ဆက်လက် မောင်းနှင်ထွက်ခွာ လာခဲ့သည်။
နှစ်ယောက်သား တည်းခိုဆောင်တစ်ခု အရှေ့မှာ ကားကို ရပ်စေ လိုက်ပြီး ကားခငွေ ရှင်း၍ အတူတကွ ကား
ပေါ်ကနေ ဆင်းလိုက်ကြသည်။
"မမ ဘယ်သွားချင်သေးလဲ "
ကောင်လေးက မေးလိုက်ရာ မြင့်မြင့်ကြည်က ...
"ဒီရှေ့က ဆိုင်မှာ တစ်ခုခုစားလိုက်ကြရအောင် နော် မောင်လေး "
"ဟုတ်ကဲ့စားတာပေါ့မမ "
နှစ်ယောက်သား လက်ချင်း ချိတ်၍ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့လှမ်းဝင်လိုက်ကြကာ အအေးနှင့် ကြက်ဆီထမင်း
တစ်ပွဲစီမှာယူစားသောက်လိုက်ကြသည်။ နာရီဝက်လောက်အချိန် ဖြုန်းပြီးမှ ကောင်လေးက မြင့်မြင့်ကြည်အနားကို
ကပ်ပြီး ...
"သွားကြရအောင်လေ မမရဲ့ "
"အင်း သွားမှာပါ ဘာဖြစ်လို့ဒီလောက်တောင် လောနေရတာလဲ မောင်လေးရယ် "
သူမထက် ခြောက်နှစ် ခုနစ်နှစ်ခန့် ငယ်လိမ့်မည်ဖြစ်သော ကောင်လေးကို မြင့်မြင့်ကြည်က မရိုးမရွကလေး
ဖြစ်အောင်စနောက်သလို ပြောလိုက်သည်။
"တွေချင်လို့ပေါ့ မမရဲ့ မမ သိသားနဲ့ "
ကောင်လေးကလည်း မခေလှ။ သူမကို ပြန်ပြောပြီး သူမ ပေါင်တစ်ဖက်ကိုအသာ လှမ်းကိုင်လာသည်။
မြင့်မြင့်ကြည်က လူတွေ ရှေ့မှာမို့သူ့လက်ကိုအသာ ရုန်းဖယ်လိုက်ရင်း ...
"ဟင်း ကဲလိုက်တာ သူတို့ ယောက်ျားတွေ ဒီအတိုင်းချည်းပဲ "
မြင့်မြင့်ကြည်မျက်စောင်း လဲ့လဲ့ကလေး ထိုး၍ ပြောလိုက်ရင်း ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဖွင့်၍ ပိုက်ဆံထုတ်ရှင်းသည်။
"ကဲ ကိုယ်တော်ကြွ အရှေ့ကနေ ... အခန်း ကိစ္စမင်းဖာသာ မင်း ကြည့်လုပ်နော်မမ အနောက်ကနေပဲ လိုက်
ခဲ့မယ် "
"အင်းပါ ... စိတ်ချပါ မမရဲ့ "
နှစ်ယောက်သား စားသောက်ခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ကောင်လေးက အရှေ့ကနေ ဦးဆောင်၍
တည်းခိုဆောင် လှေကားထစ်များ အတိုင်း တက်လာခဲ့ကာ မြင့်မြင့်ကြည်လည်း သူ့အနောက်ကနေပြီး ခြေ တစ်လှမ်း
နှစ်လှမ်း အကွာလောက်ကနေ လိုက်တက်ခဲ့ပါသည်။
မန်နေဂျာဆီ ဝင်၍ အခန်း တစ်ခန်း တစ်ဆက်ရှင်စာ ယူလိုက်ကြကာ တည်းခိုခန်းမှ အစေခံ ကောင်လေး
တစ်ယောက်လိုက်ပြသော အိပ်ခန်းငယ်ကလေး ထဲကိုနှစ်ယောက်သား ပုခုံးချင်း ယှဉ်၍ လှမ်းဝင်လာခဲ့ကြသည်။
"ကျေးဇူးပဲနော်ညီလေး "
အရေးထဲ ကိုယ်တော်ချောက နောက်လှည့်ပြီး ချာတိတ်ကိုလှမ်းနှုတ်ဆက် နေလိုက်သေးသဖြင့် မြင့်မြင့်ကြည်
စိတ်မရှည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်ကာ သူ့ပခုံးကိုလက်သီးဆုပ်ကလေးနှင့်လှမ်းထုပစ်လိုက်သည်။
"ဟင်း ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်တာမှုတ်ဘူး သူ့အချစ်တော်ကလေး လိုက်ချစ် နေရသေးတယ်လို့ "
"အော်မမကလဲ ဒီကောင်လေးတွေကိုကပ်ပေါင်း ထားရတယ်သိတယ်မဟုတ်လား "
"ဘာလဲ တခြား ကောင်မတွေနဲ့လာချင်သေးလို့မဟုတ်လား မောင် ဇော်ရဲ ဟွင်း မင်း အကြောင်း မသိရင်ခက်
မယ် "
"အာ မဟုတ်ပါဘူး မမ ... ရယ်... ဟင်း ဟင်း ဟင်း "
ဇော်ရဲ တဲ့ ... ကောင်လေး နာမည်က ...။
အသက် ၂၀ ကျော် အစိတ် ဝန်းကျင်ခန့် ဖြစ်ပြီး အသားဖြူဖြူ ရုပ်ရည် ခပ်သန့်သန့် ပေမယ့် မိန်းမမှုနှင့်
ပတ်သက်လာလျှင်လက်ရဲ ဇက်ရဲ ခြေသွက်လက်သွက်ရှိမည်မှန်း သိသာလွန်းသူ ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်
လူပွေလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေ လိမ့်မည်။
မြင့်မြင့်ကြည်ရဲ့ အတိတ်က ဇာတ်လမ်းကို ဒီကောင်လေး အကုန်အစင်သိထားသည်။ တကယ်တော့လည်း
ရပ်ကွက်ငယ်ကလေး မျှသာ ဖြစ်၍ သူမ အကြောင်းကိုမသိသူတော့မရှိတန်ရာပေ။
လင်တစ်ယောက်ရဖူးသည်။ တစ်နှစ်နှစ်နှစ်ခန့်ပေါင်းပြီး ခွာပြဲကြသည်။ လီးနှင့်အလိုး ခံဖူးသည့်အသက်ခပ်
ငယ်ငယ်အရွယ် ကောင်းတုန်း တစ်ခုလပ်မကလေး တစ်ယောက်ပီပီအချိန်ပြည့် လင်ငတ်လီးဆာ နေပေလိမ့်မည်
စသည်ဖြင့်အရပ်ထဲက လူရှုပ်လူပွေ ကာလသားကြီးငယ်တွေရဲ့ ပါးစပ်ဖျားမှာ သူမ ရေပန်းစား နေပေလိမ့်မည်။
ဒီလိုအခြေအနေကို မြင့်မြင့်ကြည်လည်း ခံရဖန်များ၍ အရေပင်ထူနေလေပြီ။ ဤသည်ပင်လူ့သဘောမနော
လူ့သဘာဝ တရားပင် ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။
တစ်ခုလပ် ပေမယ့် ကွက်လပ်မရှိဆိုသော စကားကိုမူ မြင့်မြင့်ကြည်လည်း လက်သင့် မခံနိုင်ပါ။ ဒါကတော့
ကိုယ့်လူကိုယ်အမွှန်း တင်လွန်းသည်ဟုသူမ ယူဆမိသည်။ လူပဲ ဘာသားနှင့်ထုထားတာ မှတ်လို့။ မြင့်မြင့်ကြည်...