ကင်ဆာ | အပြာစာအုပ် PDF

အမြည်းဖတ်မယ်

"ဗျာ ... မာမီ ... ဘာ ပြောလိုက်တယ်"
“ဟုတ်တယ် ... သား ... မာမီ ... ရဲသူနဲ့ လက်ထပ်တော့မယ်”
“ဟာ ... သား သဘောမတူဘူး မာမီ ... ရဲသူ အကြောင်း ... မာမီ ဘယ်လောက်သိလို့လဲ ... ဒုန်း အုံး ဝုန်းးးး
... ခလွမ်းးးးး”
ဇွဲမာန် တစ်ယောက် ဒေါသထွက်ကာ ဧည့်ခန်းတွင်း စားပွဲခုံပေါ်မှ အလှ တင်ထားသော ဖန်ပန်းအိုးလေးအား
ပေါက်ခွဲ ပစ်လိုက်သည်။
“အို ... ကိုကို ... စိတ်လျော့ပါ ... မာမီ့ကို နားလည်ပေးလိုက်လေ”
“ယမင်း ... နင် ဘာမှ ဝင်မပြောနဲ့ တိတ်စမ်း ... ရဲသူ ဆိုတဲ့ ကောင်က ပွဲစားယောင်ယောင် ဘာ
ယောင်ယောင်နဲ့ ယောက်ျားပိုင်းလုံးကွ”
ဇွဲမာန်မှာ ညီမဖြစ်သူ ယမင်းခင်ကိုပါ အော်ငေါက် လိုက်သည်။ မိခင်ဖြစ်သူ၏ စကားကြောင့် ရုတ်တရက်
ပေါက်ကွဲ နေရသည်။ ယမင်းခင်မှာ ဒီအသက်ရွယ်ထိ အဆူအငေါက် မခံရဖူးချေ။ ခုလို အကိုဖြစ်သူ ဇွဲမာန်မှ
အော်ငေါက်လိုက်သဖြင့် ဝမ်းနည်းကာ အိမ်အပေါ်ထပ်ရှိ သူမ အိပ်ခန်းထဲ ပြေးဝင်ကာ ရှိုက်ငို နေတော့၏။ ဇွဲမာန်
တစ်ယောက် အော်ဟစ်ကာ ခုံပေါ်သို့ထိုင်ရင်း နောက်မှီကာ မျက်နှာအား လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ထား လိုက်သည်။
ထိုစဉ် စားပွဲခုံပေါ်ရှိ ဒေါ်သီရိမေ၏ ဖုန်းသံလေး မြည်လာတော့၏။
“ဟလို ... ကိုသူလား”
“အင်း ... မမသီ ... အားရင် ခဏ ထွက်ခဲ့ပါလား”

“အိမ်မှာ ပွက်လော ရိုက်နေတာကွာ”
“ခဏလေးပါ မမသီရယ် ... မမသီ ... ဟာကြီးကို ... လွမ်း ... ...”
“ဟိတ် တော်ပြီ ... တွေ့နေကျ နေရာက စောင့် ... ခု လာပြီ”
ဒေါ်သီရိမေ တစ်ယောက် ပိုက်ဆံအိတ်အတွင်းမှ မိတ်ကပ်ဗူးလေး ထုတ်ကာ သူမ မျက်နှာအား မှန်ဝိုင်းလေး
ထဲ ကြည့်ရင်း အထက်နှုတ်ခမ်းနှင့် အောက်နှုတ်ခမ်း စိကာ မိတ်ကပ်ပါးပါး ပုတ်လိုက်၏။ နှုတ်ခမ်းနီတောင့်လေးအား
နှုတ်ခမ်း ဖူးဖူးပေါ် ဖိဆွဲကာ ခုံပေါ်မှ ကားသော့ ယူရင်း ထရပ် လိုက်သည်။ သားဖြစ်သူ မင်းခန့်အား တစ်ချက်
ကြည့်ရင်း ...
“ရော့ ဒီလ အတွက် သိန်း ၂၀ မင်းတို့ မောင်နှမဖို့”
ခုံပေါ် ပိုက်ဆံထုပ် တင်ရင်း သူမ ပိုက်ဆံအိတ်လွယ်ကာ ဧည့်ခန်းမှ ထွက်လာခဲ့၏။ ဇွဲမာန် တစ်ယောက်
မိခင်ဖြစ်သူ၏ နောက်ကျောအား ကြည့်ရင်း ကျန်နေရစ်တော့သည်။

“ကဲ ပြော ... ဘာကိစ္စ တွေ့ချင်တာလဲ ... မောင်”
မြို့ပြင်တစ်နေရာ လူသွားလူလာ နည်းသော ဆိတ်ငြိမ်ရပ်ကွက်တစ်ခုတွင်း ခြံဝင်းကြီးထဲမှ တိုက်ခန်းပုလေး
ထဲ ဒေါ်သီရိမေနှင့် ရဲသူတို့ရောက်ရှိနေသည်။
“ဒီကိစ္စပေါ့ ... မ ရယ်”
ရဲသူနှင့် ဒေါ်သီရိမေတို့မှာ အပြင်တွင် မမသီနှင့် ကိုသူလို့ သုံးကြပေမယ့် နှစ်ဦးသား တွေ့ချိန်ဆို မနဲ့ မောင်
ဖြစ်သွား တတ်သည်။ တိုက်ခန်းလေး၏ အတွင်းဘက် ဧည့်ခန်းထဲမှ ခုံပေါ်တွင်ထိုင်နေသော ဒေါ်သီရိမေ၏ ရှေ့တွင်
ရဲသူမှာ ဘောင်းဘီဇစ်ဖွင့်လိုက်သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေထားမို့ခုံပေါ် ခပ်မတ်မတ်ထိုင်နေသော ဒေါ်သီရိမေ၏
မျက်နှာ နားတွင် ရဲသူပေါင်ကြားမှ ၈ လက်မခွဲခန့် ရှိသော လီးကြီးမှာ ရမ်းခါနေသည်။ ဒေါ်သီရိမေမှာ မျက်နှာလေး
နောက်ဆုတ်ရင်း ...
“ဟွန့်... ဟိုတစ်နေကမှ့ ... တွေ့ထားတာကို ... မလွန် လွန်းဘူးလား”
“မလွန်ပါဘူး မ ရဲ့ ... မ ရဲ့ စောက်ပတ်လေးက တအား လိုးကောင်းတာ သူက သိနေတာလေ”

ရဲသူမှာ စကားပြောရင်း လီးအား ဒစ်ကြီး ကားထွက်လာအောင် ဖြဲပြလိုက်သည်။ ဒေါ်သီရိမေ တစ်ယောက်
ရဲသူလီးကြီး၏ ညို့ချက်များအောက် မိန်းမော သွားရတော့၏။ ရဲသူမှာ အမှန်တော့ အလုပ်ကိုင် မယ်မယ်ရရ မရှိပေ။
သင်္ဘောသားကတော်များ တစ်ခုလပ်ဘောစိမများ ချမ်းသာသော အသိုင်းဝိုင်းမှ အိမ်ထောင်ရေးသုခ မပြည့်စုံသော
မိန်းမများအား ကာမဆန္ဒဖြည့်ဆည်းပေးရင်း ချူစားနေသူ ဖြစ်သည်။ ကြေးကြီးဖဲဝိုင်း တစ်ခုတွင် ချိန်းရိုက်နေသော
ဒေါ်သီရိမေအား သူလိုးနေကြ ကတော် တစ်ယောက်က မိတ်ဆက်ပေးသဖြင့် သိကျွမ်းခဲ့ရသည်။ ဒေါ်သီရိမေ
အကြောင်း စုံစမ်းရာတွင် သား တစ်ယောက် သမီး တစ်ယောက်မိခင်ဖြစ်ပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူ တိမ်းပါးစဉ် ကျန်ရစ်ခဲ့
သော အတွင်းပစ္စည်းများမှာ ခန့်မှန်း မရပေ။ ဘဏ်တိုးတင် ၁ လ သိန်း ၇၀ ခန့် ရှိရာ မရမက ချဉ်းကပ်ခဲ့၏။ လူချင်း
ရင်းနှီးပြီး ၅ လ လောက်တွင် ဒေါ်သီရိမေ၏ ငုပ်လျိုးနေသော ကာမဆန္ဒများအား ဖေါ်ပေးကာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ရေရှည်စားမည့်အသီးမို့အထူး ဂရုစိုက်ကာ ငွေကြေးနှင့်ပတ်သက်၍ မပူဆာခဲ့ပေ။ ဒေါ်သီရိမေမှာ လီးဖြင့် နှစ်ပေါင်း
အတော်ကြာ ဝေးနေရာမှ မိန်းမကျမ်း ကျေသော ရဲသူအား မသိမသာ စွဲလမ်းလာခဲ့၏။ သူမ အပေါ် ငွေကြေး
ပက်သက်မှုမရှိသဖြင့် သူမ ကြားထားသော သတင်းများအား မယုံခဲ့ပေ။ ခုထိ တင်တွေ ရင်တွေ ဖံ့ွဖြိုးနေသော သူမ
အား ရဲသူမှ ချစ်ခင်နေမိသည်ဟု ထင်မှတ်နေတော့၏။
“မ ... ပါးစပ်ဟလေ ... အင့် ... ချော့လိုက်ပါဦး ... စိတ်ကောက်နေတာကို”
ရဲသူမှာ သူ၏ လီးအား ငေးရင်း တွေးနေသော ဒေါ်သီရိမေအား သတိပေးလိုက်၏။ လီးကြီးအား ၂ ချက်၃
ချက် ဂွင်းတိုက်ကာ ဒစ်ဖူးကြီးအား ဒေါ်သီရိမေ နှုတ်ခမ်းနား တေ့ပေးလိုက်သည်။ ဒေါ်သီရိမေ တစ်ယောက်
နှုတ်ခမ်းလေး ဟကာ ဒစ်ကြီးအား ပြွတ်ကနဲ့ ဆွဲစုပ်လိုက်သည်။ လီးအရင်းအား သူမ ညာဘက်လက်ဖြင့် ထိန်းကာ
ဒစ်ဖူးကြီးအား စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ပါးစပ်ထဲမှ မလွတ်တမ်း မက်မက်မောမော စုပ်ပေးနေတော့သည်။
ရဲသူမှာ ဒေါ်သီရိမေ၏ ခေါင်းအား ဖမ်းကိုင်ရင်း ရမ္မက်စိတ် ထကြွစေသော စကားလုံးများအား အဆက်မပြတ်
ပြောနေ၏။
“အားဟားးး ... ကောင်းလိုက်တာ ... မ ရယ် ... ဘာလို့ဒီလောက်တောင် တတ်နေပါလိမ့် ... အ အားးးးးး ...
အားပါးပါးးးးး ... ဒီနှုတ်ခမ်း ဖူးဖူးလေးက လီးကြီးကို စုပ်ပေးနေတာ ... သူများတွေ ပြောရင် ယုံမှာတောင်မဟုတ်ဘူး
ဗျာ ... ရှီးးးး းးးးး ... အားးးး”
ရဲသူတစ်ယောက် ဒေါ်သီရိမေ၏ ပါးစပ်ထဲ လီးတဝက်ခန့် အထုတ်သွင်းလုပ်ကာ ၁၀ ချက်လောက်လိုးလိုက်
လီးအား အပြင်ပြန်ထုတ်ပြီး ပါးပြင်လေးအား တဘတ်ဘတ် ဘယ်ညာရိုက်ကာ ပါးစပ်ထဲ ပြန်လိုးလိုက်နှင့် တရှီးရှီး
ဖြစ်နေတော့သည်။ ဒေါ်သီရိမေမှာ သွားလေသူ လင်တော်မောင်နှင့်တုန်းက မရခဲ့သော ကာမစည်းစိမ်တို့အား ရဲသူ
ဆီမှ ရရှိနေသည်။ ရဲသူက သူမ တံထွေးများဖြင့် ပြောင်လက်နေသော လီးကြီးအား ပါးစပ်မှ ဆွဲထုတ်ရင်း
မျက်နှာချင်းဆိုင်ဆွဲထူကာ နှုတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်လိုက်၏။ သူမ ခုံပေါ်မှ ထရပ်စဉ် ထဘီလေးမှာ အောက်သို့ ပုံကျ
သွား ရသည်။ ပေါင်သား ဖွေးဖွေး တုတ်တုတ်ကြီး ကြားမှာ စောက်ဖုတ်လေးအား အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ
ခရမ်းရောင်လေးက ဖုံးအုပ်ထား၏။